Ideeën zaaien,  verandering realiseren en vertrouwen oogsten

De adviseur  van Cedeo ging tegenover me zitten en zei: "Uw  certificeringsrapport. Wat denkt u?" Ik had al een beetje nagedacht over het gesprek. Bij de vorige certificering was de score al héél hoog, ruim 97%, dus ik zei dat die score natuurlijk moeilijk te overtreffen was. "Nou mijnheer Berk", zei de adviseur van Cedeo vervolgens: "dat is u tóch gelukt".

100% klanttevredenheid over onze loopbaancoaching en outplacement, dat is natuurlijk ontzettend goed. Ik ben geweldig trots op Ela, Lotte, Murielle, Paula, Riet, Willem, Yo-Yi en al die  zelfstandigen die we om ons heen hebben. Zij hebben het voor elkaar gekregen tenslotte. Want waar gaat het om? Om hartelijk welkom geheten worden. Om iemand snel op zijn/haar gemak te krijgen. Om in de coachingsgesprekken zorgvuldig, persoonlijk, professioneel maar ook resultaatgericht en op de juiste momenten confronterend te zijn. En om richting P&O-afdelingen, leidinggevenden, afdelingen Inkoop, directeuren zorgvuldig te zijn in de communicatie en rapportage. De certificering en score gaat niet alleen over de coachingsklanten, het  gaat ook om de contractpartners. 

Je zou denken dat  een 100% score niet beter kan. Maar daar zien we wel een uitdaging: méér aspecten van ‘tevreden’ naar ‘zeer tevreden’ krijgen. Zelf méér evalueren en vragen naar verbeterpunten. En vooral: over twee jaar, als we wéér gecertificeerd worden, opnieuw die 100% halen. Want heel  goed worden is een kunst, maar heel goed blijven, dat is veel moeilijker.

Herman Berk

In mijn alternatieve jaren las ik een boek over Positive Child Raising. Het betoogde hoe belangrijk het is voor het zelfvertrouwen en de ontwikkeling van kinderen om hen te complimenteren en te stimuleren in wat zij goed doen en kunnen. Het sprak me enorm aan, en eenmaal vader geworden ging ik er serieus mee aan de slag.

Het leverde in de praktijk een enorme discussie op met mijn vriendin. Zij waarschuwde onze dochter voortdurend voor het gevaarlijk steile trapje in mijn huis (‘Pas op, Mara, dat je niet valt.’ ‘Mara, niet op het trapje!’). Terwijl ik, geïnspireerd door het boek (waarvan ik de schrijver vergeten ben) haar steeds bemoedigende toeriep: ‘Goed zo, Mara, weer een treetje, je kunt het al!’. Toen Mara eens echt van het trapje viel gaven we allebei elkaars aanpak de schuld.

Mara is intussen een stevige, zelfbewuste jonge vrouw. Ik zie dat graag als indicatie dat de theorie - misschien onbeholpen en rudimentair gehanteerd - werkte.

Nu zitten we hier, vijfentwintig jaar later, met zijn allen Van Kiem Tot Kracht te lezen, flirten we met AI en oplossingsgericht coachen. De schrijver (wiens naam ik vergeten ben) was blijkbaar zijn of haar tijd ver vooruit, maar gek genoeg kom ik die in de diverse artikelen en boeken niet meer tegen.

Van de meerwaarde van een positief waarderende aanpak ben ik inmiddels helemaal overtuigd. Probeer maar eens een AI-interview uit, dan merk je wat er los komt. Als bureau omarmen we meer en meer het concept, en zo krijgt, naast Innoverend Leren, ons bureau steeds meer basis.

Telefoontje van een van onze zzp’ers: Kunnen jullie over drie weken een MBTI-training geven voor het team van een Amerikaans bedrijf? Nou, graag natuurlijk! We bellen het hoofd P&O om zo’n beetje de vraag door te nemen: het lijkt ons geen probleem, we kunnen het en goed ook. Altijd leuk, een heel nieuwe klant.

Tot zover geen vuiltje aan de lucht, maar dan… Collega 1 en 2 zitten vol met werk voor andere klanten, collega 3 heeft de opleiding nog niet gedaan, collega 4 doet geen MBTI voor teams en we willen wel kwaliteit blijven bieden. Gelukkig hebben we een goede kring zzp’ers om ons heen, waarvan er een stuk of vier MBTI-gecertificeerd zijn. Helaas: allemaal weg, vol, bezig, druk.

De verleiding wordt groot om het Amerikaanse bedrijf op te bellen en te zeggen: het lukt niet. Maar inmiddels is er al een week verstreken, het hoofd P&O heeft al twee keer gebeld of we iemand hebben en om na drie keer ‘ja hoor’ opeens te komen met ‘het lukt niet’, dat was onze eer te na. Dus: via via verder zoeken!

Een van onze zzp’ers (Desiree) stelde voor om een van onze andere zzp’ers te bellen (Iris, die geen MBTI-certificering heeft) die iemand kende (Dave, die helaas in het buitenland zat) die had samengewerkt met een trainer (Michael) die zelf niet kon, maar goede ervaringen had met een MBTI-trainer (Wendy) van een bureau in Amersfoort (Gewoon aan de slag). Website bekeken, gebeld voor beschikbaarheid (leuk gesprek), referentie opgevraagd, en uiteindelijk haar naam doorgegeven aan het hoofd P&O van het Amerikaanse bedrijf. Daar kunnen we het loslaten. En de relatie is na afloop heel tevreden met de trainer en het resultaat.

Dat is de kracht van netwerken: al deze mensen deden hun best om de klant, ons en elkaar te helpen, en het lukte binnen een week.
Dat is ook waarom ik graag bij Gerritsen werk. Moeite doen voor klanten, ook al zijn ze (nog) geen klant. De beloning is in dit geval mensen bij elkaar brengen en zo twee partijen een lol doen.

Herman Berk

Het staat al een paar maanden op het ‘Te Huur’ bord in de tuin aan de Huizerweg: Gerritsen gaat iets nieuws doen.

Een van die nieuwe dingen is een column. Die gaat over onszelf: directeur, consultants, office management. Over onze dienstverlening, maar ook over ons eigen proces.

Laten we eens beginnen met dat nieuwe.

Net als veel andere adviesbureaus moeten we ongelooflijk ons best doen voor onze klanten. Personeelsontwikkeling is -helaas - voor veel organisaties een sluitpost. Mobiliteit? Vooral grote bedrijven zetten zelf hun mobiliteitscentra op, in plaats van dit uit besteden. Bovendien: veel mensen die hun baan verliezen kiezen liever voor een ontslagvergoeding dan voor goede begeleiding. Dat we ons zo goed staande houden is echt een prestatie en een compliment voor onze mensen.

Vernieuwen moeten we niet alleen van en voor onze klanten. We hebben ook zelf behoefte aan vernieuwing: flexibeler werken, goedkoper, meer maatwerk. Wat ons betreft nemen we dan ook alles onder de loep. Werken de ‘oude’ manieren van acquisitie en klantbinding nog wel? Hebben we wel de goede naam in de markt? Luisteren we genoeg naar onze clienten? Bieden we echt nog de diensten waar klanten behoefte aan hebben? Brengen we die op de goede manier onder de aandacht? En natuurlijk: past onze huisvesting nog wel bij onze huidige dienstverlening en het imago dat we willen hebben? Naar mijn idee staat alles op losse schroeven (wat op zich prima is), en de komende maanden moeten we daarmee aan de gang.

Herman Berk